مسیریابی در شبکه¬های سیار موردی با بهبود پروتکل DSR یا AODV

ارزیابی کارکرد مهندسی اجتماعی و مدیریت دانش در سطح(بکارگیری)اشتراک گذاری داده ها (مورد مطالعه اداره خدمات فناوری اطلاعات و توسعه بانکداری نوین بانک سپه)
نوامبر 28, 2016
پیشنهادی برای جایابی دروازه‌ها در شبکه‌های مش بی‌سیم
نوامبر 28, 2016

مسیریابی در شبکه¬های سیار موردی با بهبود پروتکل DSR یا AODV

این پروتکل کاملا یک پروتکل مبدا-مقصد است. بر خلاف پروتکل­های معمول فقط نود مقصد می­تواند به بسته RREQ پاسخ دهد و نودهای میانی به بسته RREQ پاسخ نمی­دهند. در این پروتکل بعد از انتشار بسته RREQ اول، برای بسته­های RREQ تکراری، هر نود میانی فقط در صورتی بسته RREQ را ارسال می­کند که گام قبلی آن با هیچ یک از سطرهای RREQcache مطابقت نداشته باشد (یعنی از همسایه متفاوت با بسته RREQ اول آمده باشد) و تعداد گام آن بزرگتر از تعداد گام بسته­ RREQ اول نباشد (این کار را برای یک همسایه انجام می­دهد. در واقع هر نود میانی فقط دو نسخه از یک RREQ دریافتی را ارسال می­کند. یکی بسته RREQ اول و دیگری بسته RREQ دوم که شرایط بالا را داشته باشد. بعد از دریافت و انتشار بسته RREQ دوم، نود میانی بقیه بسته­های دریافتی از آن مبدا برای مقصد مشخص و برای شماره ترتیب مشخص را حذف می­کند).در جدول مسیریابی برای هر مقصد فقط دو مسیر نگهداری می­شود. در ابتدا با استفاده از فاز کشف مسیر پروتکل DSR یا AODV تمام مسیرهای موجود بین مبدا و مقصد با استفاده از بسته­های RREP به مبدا آورده می­شود. همچنین هر نود در هنگام ارسال بسته RREP (یا RREQ) وزن خود (که ترکیبی از سه پارامتر انرژی باقیمانده، پهنای باند در دسترس و تعداد همسایه است) را به بسته RREP و یا RREP اضافه می­کند. بعد از این مرحله بر روی مسیرهای به دست آمده در نود مبدا الگوریتم تکاملی اجرا شده و بهترین مسیر از نظر تابع شایستگی (میانگین وزن نودهای مسیر و تعداد گام) پیدا می­شود و یک مسیر پشتیبان هم پیدا می­شود تا در صورت شکست مسیر اول از این مسیر استفاده شود.

s41

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

WhatsApp chat