کشف منابع در شبکه های حسگر بی سیم با تکیه بر شبکه های عصبی

واحد حسگر شامل یک سری حسگر و مبدل آنالوگ به دیجیتال است که اطلاعات آنالوگ را از حسگر گرفته و به صورت دیجیتال به پردازنده تحویل می دهد. واحد تأمین انرژی، توان مصرفی تمام بخش ها را تأمین می کند که اغلب یک باطری با انرژی محدود است. محدودیت منبع انرژی یکی از تنگناهای اساسی است که در طراحی شبکه های حسگر همه چیز را تحت تأثیر قرار می دهد. در واقع نحوه ی اتصال این گره ها و نحوه مسیریابی داده ها برای رسیدن به گره اصلی تغذیه کننده بسیار مهم است زیرا که بر عواملی همچون مصرف انرژی، تأخیر ارسال انتهابه انتها، نرخ ارسال موفق بسته ها و طول عمر شبکه موثر است. از این رو مهمترین مسأله در شبکه های حسگر بی سیم به کارگیری شبکه های عصبی به نحوی است که طول عمر شبکه بیشینه گردد. در این خصوص بسیاری از این شبکه های مسیریابی نظیر شبکه عصبی ، سعی بر افزایش طول عمر شبکه از طریق انتخاب مسیرهایی با کمترین میزان مصرف انرژی روی لینک های مسیر و یا انتخاب مسیرهایی با بیشترین انرژی در دسترس گره های مسیر را دارند. تأخیر کمتر در هر گره نشانگر دریافت بسته از مسیر بهتر است. بنابراین بهترین مسیر از چاهک به هر گره منبع مسیری است که تأخیر انتشار روی گره های مسیر کمترین مقدار را دارد.در مسیریابی های مبتنی بر انرژی، مسیرهای مختلفی تعیین می گردد من جمله، مسیری با حداکثر انرژی موجود، کمترین انرژی مصرفی در طول مسیر، کمترین پرش، مسیری که دارای بالاترین حداقل میزان انرژِی یک نود باشد . معمولاً گره هاي شبكه حسگر هنگامي كه در محيط قرار مي گيرند، از دسترس ما خارج مي شوند به نحوی كه با تمام شدن منبع انرژ ي آنها، عملا گره ها بلا استفاده مي گردند. لذا منبع تغذيه در ساخت گره هاي شبكه هاي حسگر از اهميت خاصي برخوردار است . در حالت كلي، از دو نوع منبع تغذيه قابل شارژ و غیر قابل شارژ مي توان استفاده كرد . در صورت كه شرايط محيطي گره ها اجازه بدهد مي توانيم از انواع انرژ ي ها مانند انرژي حركتي يا انرژي خورشيدي براي تامين توان مورد نياز گره ها يا جهت شارژ كردن باطري ها استفاده نمود.
انجام شبیه سازی کامپیوتری
انجام پایان نامه